باید برای زندگی جنگید

اساسا عقیدم اینه که آدما وقتی یه سختی رو تجربه میکنن، خودشون نمیفهمن دارن چه کار بزرگی میکنن. حتی اگه همش غر بزنن و بنالن، اما وقتی تهش ازش عبور کردن، کافیه یه نگاه به پشت سرشون بندازن تا ببینن مسیری رو طی کردن که شاید هیچوقت فکرشم نمیکردن که بتونن دووم بیارن توش.

ایمان سرورپور یه بار یه جا گفته بود که روزای سخت زندگیتون، همون روزا که همش میگین اه خسته شدم و بسه دیگه و دلتون میخواد از زیر مسئولیتاتون دربیاین و راحت شین، همون روزا که شاید با اعصاب بهم ریخته و حتی گاهی لحظه هاشو با گریه میگذرونین، دقیقا همون روزا بعدا میشن روزایی که تو زندگیتون بهش افتخار میکنین و میگین من اون روزا رو دووم آوردم، پس قوی هستم.

قوی باش:)

پ.ن: دانشگامون طبق رتبه بندی تایمز اول شد. عکس العمل قریب به همه ی بچه های دانشگا این بود که اول با شنیدنش تعجب کردن، بعضیا فکر کردن الکیه. بعد که دیدن قضیه جدیه رفتن پست و استوری گذاشتن که جناب تایمز، تو بر چه اساسی چنین دانشگاهی که بچه ها واسه حق و حقوق اولیه شونم اقدام به بست نشینی تو ساختمون اصلی دانشگا میکنن رو رتبه اول تو کشور انتخاب کردی؟:))) بعدا فهمیدیم این رتبه بندی ربطی به کیفیت دانشگا نداره و صرفا به دستاوردهای علمی استادای دانشگا توجه شده! وگرنه که کافیه اونا بیان فقط سلف دانشگامونو ببینن تا بفهمن ما تو رتبه بندیا از آخر اولیم:))))