احترام به عقاید؟

یک پست انتقادی باید بنویسم برای کسانی که فاز روشنفکری اینچنینی برمیدارند؛ "به عقاید یکدیگر احترام, بگذاریم" ، از آن طرف بوی تعفن اظهار نظرات تند و مغرضانه شان در برابر دین اسلام آدم را خفه می کند.

تا دیروز اگر بیشتر چادری ها به مانتویی ها تیکه می انداختند و متلک بارشان می کردند, امروز شاهد تلاش های گسترده ی مانتویی ها در جهت گوشه گیر و منزوی کردن چادری ها هستیم. از متلک انداختن و مسخره کردنشان که بگذریم, دوستان تعریف می کنند که گاهی در مغازه های لوکس راهشان نمی دهند, فکر می کنند تمام چادری ها از طبقات پایین اجتماع اند و مانتویی ها و اوپن مایندهایشان باکلاس تر و پولدارترند.

اما واقعا باکلاس بودن به شخصیت درست داشتن است. تو میتوانی متدین و روشنفکر باشی. میدانید "روشنفکری" به چه معناست؟

" روشنفکری Intellectualism، به معنی مکتب تفکیک دو امر از همدیگر است. بههمین دلیل است که روشنفکری، به عنوان روح ممیز و انتقادی شناخته میشود. همچنین، از روشنفکری، به فلسفه اصالت هوش و قریحه یاد میگردد. این فلسفه، معتقد است که علم ناشی از عقل است یا سادهتر اینکه علم را فقط، بهوسیله قریحه یا هوش میتوان بهدستآورد. بهطور کلی، اگر بخواهیم که واژه روشنفکر را تفسیر کنیم، گفته میشود که روشنفکران، کسانی هستند که اهل قضاوت عقلی و سنجشگرانه در امور هستند. "

این مشابه همان چیزیست که قرآن از ما می خواهد. اینکه هر حرفی را قبول نکنیم. به دنبال دلیل برویم. عاقلانه تصمیم بگیریم.

وقتی واژه ی "آخوند" را جایی به کار می بریم, به همراهش شاید در ذهنمان یک مرد فربه ی بی عقل و دروغ گو و دغل باز و چه و چه و چه تصور کنیم. این حداقل چیزیست که به لطف این کشور و آخوندهای کار خراب کن در ذهنمان ساخته اند. اما همیشه هستند کسانی که معادلات ذهنی شما را بهم بزنند.

سید مهدی صدرالساداتی که چند وقتی است در اینستاگرام گرد و خاک به پا کرده, اولین آخوندیست که فالوورش شده ام و مشتاقانه دنبالش میکنم. کسی که شجاعانه کمر همت بسته تا این جامعه و تمام باورهای غلط و آداب و رسوم اشتباهش (از جمله اشرافیت آقازاده ها و مسئولین که تمرکز اصلی اش بر این است) را ریشه کن کند. هرچند شاید ریشه کن کردن آن آرزوی بعیدی باشد, ولی انتقادهای تند و تیز و بی تعارفش تا به امروز تاثیرات خوبی به جای گذاشته اند.

دومین آخوندی که موفق شد مرا به این باور برساند که از فشردن دکمه ی فالو در پیجش پشیمان نخواهم شد, رضا جوان یا همان مستر آراسته ی اینستاگرام است. در پست آخرش که درباره ی روش تدریس دینی در مدرسه است, آدم طوری شیفته ی این روش قشنگ و نوین می شود که دلش می خواهد معلم دینی شود. دلم میخواست روش تدریسش را اینجا می گذاشتم ولی نوشته اش طولانی بود و بخشی از آنرا در قسمت کامنت ها نوشته بود که نمیتوانستم آن را کپی کنم.

من در زندگی ام خیلی ها را دیدم که با رفتارشان آدم ها را دین گریز کردند. حتی جلوی روی خودم. علت اینکه در من تاثیری نداشتند شاید این بود که من دینم را بر اساس رفتار دیگران انتخاب نکرده بودم که حالا بخواهم با دیدن رفتار بدشان از دین زده شوم. ملاک و معیار من چیزهای دیگری بود؛ نه این آدم ها, نه این کشور, نه خانواده ام (البته تاثیرگذار بود). چیزی که همیشه به آن معتقد بودم این بود که دین چیزی نیست که نشان داده می شود, در واقع چیزی که از آن نشان داده می شود زشت ترین و ترسناک ترین چهره ایست که می توان از چیزی ساخت. خود واقعی اش چیزی بسیار قشنگ تر است. رفرنستان نه در دین و نه در هیچ چیز دیگر, برخورد و رفتار آدم های عادی نباشد لطفا! حتی اگر آتئست هستید, حتی اگر دین را نفی می کنید و از آن بدتان می آید, دلایل خودتان را داشته باشید. "رفتار بد برخی یا خیلی از دینداران" دلیل خوبی نیست.

پ.ن.1: همیشه دوس داشتم تو یه دفتر مجله کار کنم و اینجوری گزارش نویسی کنم.

پ.ن.2: من چادری نیستم اما چادری هارو دوست می دارم.

پ.ن.3: قبلا گفته بودم بار اول که قرآن رو به فارسی خوندم, ترجمه ش اصلا روون نبود و واسه دور بعدی یه ترجمه بهتر باید پیدا کنم. همون زمان مصادف شد با پیدا کردن اتفاقی پیج رضا جوان. دیدم تو هایلایتاش صفحات فارسی قرآنو از قرآنی با ترجمه ی علی ملکی گذاشته. فکر کن یه قرآن با جلد رنگی داشته باشی که ترجمه ای فوق العاده روان و امروزی داره! اسمش هست ترجمه ی خواندی قرآن, روشم نوشته برای جوانان و نوجوانان. رنگ بندی قشنگیم داره. مال من آبیه, سایز کوچیکش. توصیه میکنم به عنوان یه کتاب داستان هم شده بخریدش و بخونیدش.

پ.ن.3: شما فیلم About Time رو ببینید, بعد فکر کنین به اینکه چطوری میشه خارجیا فیلماشون انقد خوبه. من فکر کردم, به این نتیجه رسیدم که اونا سعی می کنن تو فیلماشون به آدما انگیزه و روحیه بدن واسه زندگی شادتر و قشنگ تر. ما تو فیلمامون همش داریم از بدبختیامون حرف میزنیم. تا حالا به این فکر کردین که چرا فیلم فروشنده اسکار گرفت؟...

پ.ن.5: طراح داخلی حرفه ای شدن کار سختیست. خصوصا الان و در ایران که همه خودشان را همه کاره می دانند و مخصوصا در معماری اظهار نظر می کنند. اما من از پسش بر می آیم.