دوی ماراتن تحصیل

تعریف از خود نباشه ولی اوندفه یکی از بچه ها داشت میگفت نگاهی که ما معماریا به زندگی پیدا میکنیم, با نگاه بقیه رشته ها متفاوت و قشنگ تره. هر چند اینو بدین منظور گفت که بگه اگه بعد از تحصیل,, بیکار موندین غصه نخورین و بدونین که انتخاب درستی کردین. ولی من به اصل حرفش ایمان دارم. ما چون قراره برای آدما طراحی کنیم, یاد میگیریم که نگاهمون متفاوت باشه و تو هر چیزی, جنبه های دیگه ای که بقیه نمیبینن رو ببینیم یا یه جاهایی به چیزی که بقیه توجه نمیکنن توجه کنیم.

تحصیل, کردن الان شده مثه دوی ماراتن,. فقط داریم میریم جلو و تلاش میکنیم تا آخرین نفس ادامه بدیمش. دلیلش؟ چون الان هر ننه قمری ارشد داره, چون هزار جور دانشگاه و موسسه باز شده که به هر قیمتی مدرک بدن بهت, چون ازت انتظار دارن, چون کار که نیس فلن برو ارشدتو بگیر تا فرجی شه, چون چشم و هم چشمی داریم, چون میخوایم همه رو راضی نگه داریم, چون اگه بخوایم خلاف رودخونه حرکت کنیم جلومونو میگیرن و برمون میگردونن تو جهتی که آب میره. چون اینجا خیلی اتفاقا به خیلی دلایل مزخرفی اتفاق میفته ولی همه انجامش میدن.

پرنس جان میگفت تو آمریکا آدما بعد از فارغ ال تحصیل,ی وارد بازار کار میشن. و بعد از چند سال اگر دیدن نیاز دارن تا سطح دانششون بیشتر شه میرن واسه ارشد و دکتری.

اینجا اگه یه سره بری و دکتراتو تو 28-29 سالگیت تموم کنی همه پامیشن برات کف میزنن اما خودت میبینی که ته این قصه در واقع هیچ چیز خاصی نیس!

پ.ن: یه کانالی تو تلگرام هست که آدرسشو دوس دارم. کمین کردم تا یه هفته دیگه که تلگرام حذفش میکنه برم به نام خودم کنمش. (خوشبختانه ادمینش بیش از 6 ماهه که پیداش نیست و تلگرام خودش اینجور کانالارو حذف میکنه بعد از این مدت)